Wyjeżdża z mężem do Kielc, pomaga mu w redagowaniu pisma „Echa Kieleckie”.
Udaje się w swą pierwszą podróż zagraniczną do Abbacji nad Adriatykiem.
Zostaje wydana trylogia „Kobiety”.
Autor: admin
1904
Prozatorski debiut Zofii Nałkowskiej to drukowana w odcinkach na łamach „Prawdy” powieść pt. „Lodowe pola”, rozpoczynająca w jej twórczości znamienny dla Młodej Polski temat zgłębiania tajników duszy kobiecej.
Wychodzi za mąż za poetę Leona Rygiera (1875–1948), mieszkają razem na Górkach.
1898
Debiutuje na łamach „Przeglądu Tygodniowego” wierszem pt. „Pamiętam”. Do roku 1907 drukuje liryki w modernistycznych pismach, takich jak: „Chimera”, „Głos”, „Krytyka” i inne.
Fragment
Oto już głaz ostatni… Chwytam się miłości
Kurczowo zaciśniętą ręką, niby szponem,
Broczą w krwi krzywe palce, drę ciało do kości –
Ja muszę się utrzymać – nieszczęsna – szalona –
Ale głaz się obsuwa… W uścisku namiętnym
Tulę go do mej piersi, zamykając oczy
I padam w czarną otchłań w trwogi wirze mętnym,
Sama z głazem miłości… Tu wszystko się mroczy…
(1897)
1896
Rozpoczyna pisanie dziennika, którego pierwsze zeszyty do roku 1899 uległy zniszczeniu.
1895
Nałkowscy budują dom koło Wołomina.
Wówczas rodzice zdecydowali się kupić na spłaty niedaleko od Warszawy trzy morgi piaszczystego porosłego sosnami wzgórza, które ojciec nazywał wydma utrwaloną i za pożyczone „na hipotekę” pieniądze postawić drewniany domek. Wiejski cieśla wybudował go w ciągu lata (…). Nie obmyślając nazwy na to miejsce ziemi mówiliśmy o nim po prostu Górki.
(Z. Nałkowska, Mój ojciec)
1891
Zofia Nałkowska rozpoczyna naukę na pensji Anieli Hoene w Warszawie. Początkowo miała lekcje w domu, matka uczyła ją geografii i niemieckiego, ojciec – geometrii, arytmetyki i logiki.
1888
Przychodzi na świat Hanna, siostra Zofii, późniejsza rzeźbiarka, primo voto Bickowa, secundo voto Stefanowicz, zmarła w 1970 roku.
1884
10 listopada urodziła się w Warszawie przy ul. Kruczej 10 Zofia Nałkowska, córka wybitnego geografa, publicysty i krytyka literackiego Wacława Nałkowskiego (1851–1911) i Anny z Szafranków (1862–1942), pochodzącej ze słowackiej rodziny urzędniczej. Czytaj dalej „1884”