Wołomin, 1 IV 1958
Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Wołominie zawiadamia, że w dniu 13 kwietnia br. o godz. 11-tej, w gabinecie Przewodniczącego Prezydium, ul. Warszawska 7, odbędzie się zebranie wołomińskich członków d.s. Muzeum Nałkowskich. Prosimy Obywatela o niezawodne i punktualne przybycie. Czytaj dalej „Do obywatela Jerzego Surowcewa”
Wołomin, 26 III 1958
Przybyła wycieczka ze Szkoły Nr 2, klasa IV i V, razem 90 uczniów […].
Wołomin, VIII 1957
W miesiącu sierpniu 1957 roku teren posiadłości Nr 17 przy ul. Nałkowskiego w Wołominie został ogrodzony w sposób prowizoryczny – przez dwukrotne lub trzykrotne obciągnięcie starym przerdzewiałym drutem kolczastym zawieszonym częściowo na słupkach lub rosnących na granicy posesji drzewach. […] Urządzono w tym ogrodzeniu 3 furtki i 1 bramę wjazdową (prymitywne, bez zamknięcia). Ze względu na słabość w/w ogrodzenia, wzmocniono go gałęziami akacji. Ogrodzenie bardzo słabe, drut stary, lekko się łamie, odległość pomiędzy drutami, ca 50 cm, pozwala na swobodne przedostanie się przez te druty. Czytaj dalej „Z notatek Jerzego Surowcewa (3)”
Do Wołomina przyjechałam po raz pierwszy, ale im bliżej było Górek, tym bardziej czułam się jak w znajomych stronach. Przewodnikiem była mi książka Nałkowskiej. […] Rozglądam się ze wzgórza i odgaduję, gdzie stał domek pani Dziobakowej, która hodowała kwiaty i kury przywiązane za nogę do sosnowych pni, gdzie mieszkał pan Fersen, dla którego panna Sylwia poświęciła młodość, rodzinę i ojczyznę, gdzie pokraczny Wiła murował chałupę, gdy go matka, stara Szcześniakowa, ożeniła z piękną nie bardzo „porzunną” dziewczyną. Czytaj dalej „W „Domu nad łąkami” okna zabite dyktą”
Wołomin, 24 IV 1957
Łagodne, ciepłe południe. Na wzgórzu kroczy jakaś postać o niewyraźnej sylwetce. Cyklistówka…, 3/4 kurtka. Plecak pod pachą. Rozgląda się naokoło. Zbliża się do domu nad łąkami. Wchodzi do holu. – „Czy tu mieszka Zofia Nałkowska?” – zapytuje ob. Marię N. – „Co, to Pan nie wie, że pani Zofia Nałkowska już nie żyje? Nie wie Pan?…” – „To jest do sprzedania. Jak Pani nie dowierzają, to zaraz pokażę.” (Wyciąga wycięte z gazety ogłoszenie) Czytaj dalej „Z notatek Jerzego Surowcewa (2)”
Dom nad łąkami w Wołominie (zamieszkały niegdyś przez Zofię Nałkowską), sprzedam amatorowi, działka przeszło 1 ha do dalszej zabudowy, możliwość mieszkania dla nabywcy. Zgłoszenia pisemne (po obejrzeniu) z podaniem ceny i warunków kupna przesyłać pod adresem: Likwidator Spółdzielni, poczta Żyrardów, skr. poczt. 8. Tej treści ogłoszenie ukazało się w „Ekspressie Wieczornym” z dnia 10 kwietnia br. […] Czytaj dalej „Amatorska sprzedaż „Domu nad łąkami””
Wołomin, 11 IV 1957 Godz. 11.00.
Przy Domu nad łąkami grupa ludzi. Starsi, młodzi. […] – „Czy tu zastaniemy kogoś, kto by nas objaśnił o domu Nałkowskich?” – występuje jeden z grupy przybyłych. – „A, to na górze, administrator” – pada odpowiedź. Spieszę na spotkanie. – „Dzień dobry, dzień dobry. My z wycieczką zespołu nauczycieli geografii powiatu wołomińskiego.” Witamy się (114 osób, notuję w pamięci). – „Prosimy o obszerniejsze wiadomości o tym muzeum.” Czytaj dalej „Z notatek Jerzego Surowcewa (1)”
Krótka notatka w dziale ogłoszeń „Ekspressu Wieczornego” poruszyła żywo wielu mieszkańców Wołomina. Mieszkaniec Wołomina, nasz czytelnik – tow. O. zaniepokojony tym ogłoszeniem pisze do naszej redakcji: Z inicjatywy mieszkańców w ubiegłym roku został zorganizowany komitet pracujący nad zorganizowaniem Muzeum Nałkowskiej w „Domu nad łąkami”. Czytaj dalej „SOS wołomińskiego Komitetu”
W związku z drugą rocznicą zgonu wybitnej naszej pisarki Zofii Nałkowskiej, w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Wołominie – miejscu dawnego zamieszkania rodziny Nałkowskich – odbyło się uroczyste posiedzenie Społecznego Komitetu utworzenia Muzeum Zofii i Wacława Nałkowskich. Muzeum to mieścić się będzie na przedmieściu Górki w Wołominie, w domu, który opisała Zofia Nałkowska w książce pt. „Dom nad łąkami”. Komitet utworzenia Muzeum czyni starania o przekwaterowanie z domu Nałkowskich obecnych lokatorów. Po otrzymaniu pewnych niezbędnych dotacji i ewentualnym zebraniu składek społecznych – nastąpi remont domu. […] Czytaj dalej „Muzeum Nałkowskich powstanie w „Domu nad łąkami””
Po śmierci ulubionego pisarza, z którego odejściem trudno się pogodzić – wieczorami powracamy do jego książek, by zaczerpnąć z nich potwierdzenie własnego milczącego, protestu przeciw śmierci ich twórcy i aby pokrzepić się świadomością, że to, co było w nim najcenniejszego pozostaje utrwalone na kartkach jego dzieł. Pamiętam więc owe grudniowe wieczory u schyłku 1954 roku, podczas których raz jeszcze wracałam do „Medalionów”, „Domu kobiet”, „Granicy”, „Romansu Teresy Hennert”, „Niedobrej miłości”… Ale najbardziej przykuwał mnie wówczas czytany, zresztą po raz nie wiedzieć który „Dom nad łąkami”. […] I teraz, w przededniu drugiej rocznicy śmierci Nałkowskiej, zapragnęłam ujrzeć ów dom i krajobraz, który go otaczał. […] Czytaj dalej „W przededniu drugiej rocznicy śmierci Zofii Nałkowskiej”