Głębiny wspomnień

„Powązki – po długiej przerwie. Kupione brzydkie kwiaty, grób też zaniedbany. Ale to będzie naprawione. (…) Hani rzeźba rycerza na naszym jakież dobywa głębiny wspomnień. Myślę o tym miejscu pod ziemią jako o bezpieczeństwie, o zapewnionym pokoju, miejscu niewątpliwym gdzie się znajdę. O mamie, babci i ojcu na samym dnie.”

Z. Nałkowska, 29 VI 1952 Czytaj dalej „Głębiny wspomnień” →

50. rocznica śmierci Hanny Nałkowskiej

„Artystka, autorka kilkudziesięciu dzieł, urodziła się w Warszawie w 1888 r., zmarła tamże w roku 1970. Wychowana wśród ludzi pióra, jako jedyna w rodzinie wybrała profesję związaną ze sztukami plastycznymi. Przez całe życie zajmowała się rzeźbiarstwem i należała, co trzeba podkreślić, do zaledwie drugiego pokolenia kobiet uprawiających sztukę zawodowo. Jej imperatyw twórczy był na tyle silny, że wykroczył poza zastany stan rzeczy.”

Magdalena Kasa
„Dwie siostry: rzeźbiarka Hanna Nałkowska w świetle powieści Zofii Nałkowskiej „Węże i róże”” Czytaj dalej „50. rocznica śmierci Hanny Nałkowskiej” →

Z historii „Domu nad łąkami”

Rodzinny dom Zofii Nałkowskiej został zbudowany w 1895 roku przez ojca pisarki Wacława Nałkowskiego. Na osiedlenie się właśnie pod Wołominem namówił podobno Wacława Nałkowskiego dawny jego krakowski kolega – Henryk Konstanty Woyciechowski, właściciel dworu i majątku w Wołominie. Nałkowski przez całe życie, mimo ogromnej pracowitości, borykał się z trudnościami finansowymi. Zakup kawałka piaszczystej ziemi i wystawienie na niej domu były jedynymi w jego życiu większymi wydatkami. Czytaj dalej „Z historii „Domu nad łąkami”” →

Portret Zofii Nałkowskiej

„Znakomita rzeźbiarka Hanna Nałkowska jeszcze za życia swej siostry Zofii Nałkowskiej rozpoczęła portretowanie jej głowy. Obecnie Hanna Nałkowska skończyła rzeźbę, która odlana będzie w brązie. Rzeźba oddaje wiernie charakter pięknej głowy pisarki, wyraz jej twarzy i wzrusza każdego, kto znał Zofię Nałkowską. Rzeźba ta wejdzie zapewne w skład Muzeum Zofii Nałkowskiej, które zgromadzi jej rękopisy, książki, listy i pamiętniki.”

„Ekspress Wieczorny”, 1955 nr 45

1914

Lata I wojny światowej spędza Nałkowska, wraz z matką, siostrą i babką na przemian na wołomińskich Górkach lub w Warszawie.

1888

Przychodzi na świat Hanna, siostra Zofii, późniejsza rzeźbiarka, primo voto Bickowa, secundo voto Stefanowicz, zmarła w 1970 roku.