1909

Zofia Nałkowska staje, obok ojca, jako świadek obrony przed sądem partyjnym przeciwko Stanisławowi Brzozowskiemu (1878–1911). Poznaje Edmunda Szalita (1884–1915), szwagra Brzozowskiego, z którym łączy ją wzajemne uczucie.

Przenosi się do Krakowa.

Ukazuje się książkowe wydanie „Rówieśnic” oraz tomu nowel pt. „Koteczka, czyli białe tulipany”, publikowanych uprzednio w latach 1905–1908 w czasopismach.

1908

Zofia Nałkowska drukuje w „Sfinksie” powieść pt. „Rówieśnice”.

1906

Wyjeżdża z mężem do Kielc, pomaga mu w redagowaniu pisma „Echa Kieleckie”.

Udaje się w swą pierwszą podróż zagraniczną do Abbacji nad Adriatykiem.

Zostaje wydana trylogia „Kobiety”.

1904

Prozatorski debiut Zofii Nałkowskiej to drukowana w odcinkach na łamach „Prawdy” powieść pt. „Lodowe pola”, rozpoczynająca w jej twórczości znamienny dla Młodej Polski temat zgłębiania tajników duszy kobiecej.

Wychodzi za mąż za poetę Leona Rygiera (1875–1948), mieszkają razem na Górkach.