Z historii „Domu nad łąkami”

Rodzinny dom Zofii Nałkowskiej został zbudowany w 1895 roku przez ojca pisarki Wacława Nałkowskiego. Na osiedlenie się właśnie pod Wołominem namówił podobno Wacława Nałkowskiego dawny jego krakowski kolega – Henryk Konstanty Woyciechowski, właściciel dworu i majątku w Wołominie. Nałkowski przez całe życie, mimo ogromnej pracowitości, borykał się z trudnościami finansowymi. Zakup kawałka piaszczystej ziemi i wystawienie na niej domu były jedynymi w jego życiu większymi wydatkami. Czytaj dalej „Z historii „Domu nad łąkami””

1914

Lata I wojny światowej spędza Nałkowska, wraz z matką, siostrą i babką na przemian na wołomińskich Górkach lub w Warszawie.

1904

Prozatorski debiut Zofii Nałkowskiej to drukowana w odcinkach na łamach „Prawdy” powieść pt. „Lodowe pola”, rozpoczynająca w jej twórczości znamienny dla Młodej Polski temat zgłębiania tajników duszy kobiecej.

Wychodzi za mąż za poetę Leona Rygiera (1875–1948), mieszkają razem na Górkach.

1895

Nałkowscy budują dom koło Wołomina.

Wówczas rodzice zdecydowali się kupić na spłaty niedaleko od Warszawy trzy morgi piaszczystego porosłego sosnami wzgórza, które ojciec nazywał wydma utrwaloną i za pożyczone „na hipotekę” pieniądze postawić drewniany domek. Wiejski cieśla wybudował go w ciągu lata (…). Nie obmyślając nazwy na to miejsce ziemi mówiliśmy o nim po prostu Górki.

(Z. Nałkowska, Mój ojciec)