Hanna Nałkowska to jedna z pierwszych kobiet w Polsce zajmujących się rzeźbą zawodowo.

Urodziła się 18 stycznia 1888 roku w Warszawie. Jej rodzice to Anna – nauczycielka i autorka podręczników geografii oraz Wacław Nałkowski – geograf, publicysta, krytyk i działacz społeczny.

Dla Rodziców Hanny ważny był rozwój ich córek – Hanny i jej siostry Zofii. Uczyli je poczucia sprawczości – to, co robią zależy od ich chęci i determinacji, niezależności – samodzielnego decydowania o sobie, konieczności pracy i obowiązków wobec społeczeństwa – pracy dla wspólnego dobra.

Hanna miała dobre wykształcenie ale bez dyplomu. Jako dziecko uczyła się w domu od rodziców. Później rodzice posłali ją na pensję – szkoła średnia dla dziewcząt. Następnie studiowała rzeźbę przy Muzeum Rzemiosła i Sztuki Stosowanej, w Szkole Sztuki Stosowanej Słupskich i w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie.

Na fotografii postać stojącej Hanny Nałkowskiej w wieku ok. 20 lat. Młoda dziewczyna w białej sukni. Włosy związane z tyłu głowy, na włosach cieniutka przepaska. Twarz dziewczyny okrągła z lekkim uśmiechem. Jedna ręka opuszczona wzdłuż tułowia, druga lekko uniesiona opiera się o coś.
Logotypy umieszczone poziomo w kolejności od lewej strony: Logotyp MKiDN – Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Logotyp Muzeum im. Zofii i Wacława Nałkowskich Logotyp Gminy Wołomin