Na wołomińskich Górkach w ogrodzie przy domu Hanna Nałkowska pracowała nad swoimi pierwszymi rzeźbami. 

Często do rzeźb pozowały dzieci z sąsiedztwa. Wtedy powstała Helenka (rzeźba). Modelką do tej pracy była Helenka Sienicka z Kobyłki. Rzeźba po raz pierwszy została pokazana w 1913 roku w galerii Zachęta. Helenka nie jest wybitną rzeźbą Nałkowskiej ale pokazuje jej zainteresowanie tematem dziecka oraz wpływ osób odwiedzających dom, m. in. Janusza Korczaka oraz słynnego rzeźbiarza Xawerego Dunikowskiego. 

Wygląd rzeźby  – kilkuletnia dziewczynka, ubrana skromnie ale schludnie, z zaplecionymi włosami siedzi z lekko rozchylonymi kolanami. Pochylona głowa, dłonie złożone na kolanach oraz nieśmiały uśmiech – zawstydzenie. Uchwycenie tego autentycznego zawstydzenia dziecka to klimat tej rzeźby. 

Helenka (rzeźba) przetrwała do naszych czasów. 

O małej modelce do Helenki panie Nałkowskie pamiętały do końca życia. W latach pięćdziesiątych na imieniny do Zofii (siostry Hanny) przyjechała delegacja dzieci ze szkoły w Wołominie, a wśród nich Basia – bratanica modelki. Przypomniała kim była jej ciocia i otrzymała wzruszający wpis do pamiętnika. Pamiętnik ten, Pani Barbara przechowała do dzisiaj. 

Logotypy umieszczone poziomo w kolejności od lewej strony: Logotyp MKiDN – Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Logotyp Muzeum im. Zofii i Wacława Nałkowskich Logotyp Gminy Wołomin