background
logotype
image1 image2 image3

Działalność krytyczno-literacka Wacława Nałkowskiego

Czytaj więcej: Działalność krytyczno-literacka Wacława NałkowskiegoWacław Nałkowski przeszedł do historii jako przede wszystkim wielki geograf (a raczej antropogeograf), autor fundamentalnych prac z tej dziedziny, ojciec polskiej geografii rozumowej. W mniejszym natomiast stopniu w powszechnej świadomości łączy się to nazwisko z literaturą. A przecież i na tym polu ma Nałkowski osiągnięcia godne zauważenia, stawiające go w rzędzie najznamienitszych krytyków przełomu wieków.

Czytaj więcej: Działalność krytyczno-literacka Wacława Nałkowskiego

"Życie wznowione" Wacława Nałkowskiego. O portrecie geografa

Czytaj więcej:

17 listopada 1951 roku Zofia Nałkowska zapisała w „Dzienniku”: „Przyjazd Aneri z pięknym portretem W.N.”[1]. W ten sposób pisarka odnotowała dzień, w którym krakowska artystka Irena (Aneri) Weissowa (1888–1981) ukończyła portret jej ojca Wacława Nałkowskiego.

Na portrecie, namalowanym z okazji 100. rocznicy urodzin wybitnego humanisty i uczonego, Wacław Nałkowski został przedstawiony dokładnie tak, jak w zachowanych opisach: „Pan Nałkowski był wysoki, smukły, szczupły, piękny, z ciemną chmurą włosów nad bladością twarzy pociągłej, o długim nosie, z błyskiem ślicznego uśmiechu nad czarnością brody, która była raczej rozszerzająca twarz u dołu i krótka. Pan Nałkowski miał długi, ówczesnej mody surdut czarny matowy, w atłasowe paski, pan Nałkowski miał wiązany krawat granatowy w białe groszki” (Helena Boguszewska (1886–1978) – pisarka); „W jego spojrzeniu i w tym uśmiechu była świeżość i nowość jakiegoś pięknego, nieznanego życia” (Nela Miłkowska – Samotyhowa – historyk sztuki, uczennica Nałkowskiego).

Czytaj więcej: "Życie wznowione" Wacława Nałkowskiego. O portrecie geografa

Wacław Nałkowski (1851 – 1911)

W styczniu 1911 roku pismo „Zaranie” zamieściło „Wspomnienie pozgonne”, w którym donosiło: „I znów ponieśliśmy wszyscy wielką stratę. Ubył społeczeństwu człowiek rzadkich zalet, człowiek głębokiej wiedzy, człowiek dzielny i szlachetny, który całe życie poświęcał ciężkiej pracy.

Zgasł Wacław Nałkowski, uczony geograf i nauczyciel, pisarz dzieł naukowych, człowiek jasnego umysłu, wielkiej nauki i niezwykłej prawości charakteru! (…) Zmarł 29–go stycznia r.b., mając lat 60. Śmierć zabrała go nagle w wieku, w którym ludzie zdolni są jeszcze długo na pożytek społeczeństwa pracować”[1].

Czytaj więcej: Wacław Nałkowski (1851 – 1911)

O Hannie Nałkowskiej

 

 

 

Odwiedzając Muzeum im. Zofii i Wacława Nałkowskich w Wołominie wielu turystów zwraca uwagę na popiersie pięknej kobiety stojące na postumencie w jednym z pokojów. Jak informują przewodniczki w „Domu nad Łąkami” kobietą uwiecznioną w gipsie jest znakomita pisarka – Zofia Nałkowska, a autorką tej rzeźby jest jej siostra – Hanna Nałkowska.

Czytaj więcej: O Hannie Nałkowskiej

Najważniejsze w życiu

Czy czasami nie to jest w życiu najważniejsze, że kończy się śmiercią – –?

Czytaj więcej: Najważniejsze w życiu

Rozum i szaleństwo

Gdyby rozum panował nad szaleństwem, nie odbywałoby się nic na arenie świata.

Czytaj więcej: Rozum i szaleństwo

2017  Muzeum Nałkowskich  globbersthemes joomla template